Vietnam happy hour, every hour

Een ouderwets meetlint kruist onder m’n oksels vanaf m’n linker kaaklijn naar m’n navel en vervolgens van halverwege m’n kuiten naar m’n kruis. Evie neemt me achterop de scooter mee naar het leerpakhuis waar ik een kleur uitzoek voor het leren jasje dat ik op maat laat maken. De leren lap in de gekozen kleur blijkt niet voldoende voor mijn jasje. Evie knipt stiekem een hoekje af, fluistert in m’n oor dat we naar een ander pakhuis gaan en gebaart dat ik niks moet zeggen waarna ik m’n billen verbrand aan het gloeiend hete zadel van de scooter. Bij terugkomst in de Tailor-shop nemen we het ontwerp van mijn nieuwe jassen en rok nauwkeurig door en maken voor de volgende dag drie afspraken om de kleding door te passen. Evie is m’n nieuwe beste vriendin en als ze na drie dagen de kleding overhandigt, begint ze te snikken: “You so bjoetiefoel, inside and outside, I must miss you now!” Ook ik houd het niet droog. Wat kun je toch een bijzondere band met iemand creëeren in een korte tijd. (meer…)

Zit er een toeter op deze scooter?!…

…Blijkt toch wel de belangrijkste check alvorens je gas geeft met gekruiste vingers, tenen en als je lenig genoeg bent ook je neusgaten tegen het stof. Inmiddels ben ik een professional in achterop stappen, want van zélf rijden heb ik geen kaas gegeten.

Op Cat Ba Island heb ik de eerste ontmoeting met de Zee. Het eiland is onderdeel van de Halong Bay eilandengroep bestaande uit ruim 2000 eilanden, zogenaamde monolieten. Volgens de mythe eigenlijk beter te definiëren als door een Chinese draak uitgespuugde rotsen uitgerust met groen, omgeven met witte strandjes en een sprankelend blauwe zee. OK het laatste is samen met de zon helaas afwezig vanwege een tyfoon die daags ervoor is langs geraasd, maar dit mag de pret niet drukken. Het aanzicht van dit natuurverschijnsel laat me continue verdwalen. Wellicht ben ik daarom wat minder enthousiast wanneer we mogen gaan kajakken; “beetje links, grotje rechts, door de lagune, grotje links..om de eilandjes heen en dan ben je weer hier!” Prachtig, zonder twijfel bijzonder prachtig!  (meer…)

Verhuizen in Hanoi en glibberen in Sapa

Het is half vijf, Hanoi ontwaakt. Eenieder begint de dag met een rondje hardlopen, doet haar oefeningen of traint driftig tussen twee dranghekken de nieuwe kuur om Epke Zonderland te kunnen onttronen in Rio. De parken en straten langs het meer veranderen in een outdoor gymzaal waar Thai Chi, Badminton en ‘Shuttle Voetbal’ worden afgewisseld en hier en daar zonder moeite of gêne een zuivere rochel op de grond wordt gekwakt. De stad komt langzaam in beweging. Naast de groenteboer, die keurig de verse oogst van de dag op kleur sorteert, wordt door de buurman de stoep geveegd. De slager aan de andere zijde kijkt wat minder blij, want zijn zorgvuldig geordende vlees wordt bedolven onder een laagje stof. Over het algemeen is er nog weinig verkeer dat de rust verstoort. Even later krioelen de (honderd)duizenden scooters en enkele fietsers in een georganiseerde chaos door de straten, al toeterend banen ze zich een weg door het uit de kluiten gewassen dorp. (meer…)

De Eiffeltoren in Bangkok

Het avontuur is begonnen; vijf weken reis ik met Mr. Backpack door Zuid-Oost Azië. Eindelijk! Na een vlucht van 11 uurtjes waar ik mijn hand niet voor omdraai en 3 (!) uur wachten bij de paspoortcontrole zag ik dat bagageband 15 inmiddels bagage uit Moskou liet ronddraaien. Tegen beter weten in wachtte ik tot mijn lieve reisgenoot – die inmiddels groen zou zien van misselijkheid – tóch om het hoekje zou komen zeilen… tegen beter weten in dus. Mr. Backpack had het lastig met afscheid nemen van Nederland, dus toch niet de ballen om samen met mij op pad te gaan. (meer…)

Meneer wilde graag op reis…

…en ik ben natúúrlijk niet te beroerd om mee te gaan!

Anderhalf jaar geleden lag hij naast me en fluisterde zachtjes in mijn oor: “Het is alweer zó lang geleden dat we samen in het vliegtuig stapten Eef!”. Een beetje bleek zag hij inderdaad wel, dus ik pakte hem stevig vast en vroeg hem waar hij dan graag naartoe wilde gaan. “Eef, Vietnam lijkt me wel wat, weer lekker naar Azië, daar hadden we het altijd zo fijn samen”. Ik stemde ermee in, we dagdroomden verder, verstrengeld in elkaar, lentezonnetje, de voorpret kon beginnen.   (meer…)

Official TRUT à Lille (Gastblog voor 9 Lemons)

Een brocante markt in Frankrijk bezoeken klinkt alsof je vrijwillig via de wankele vlizotrap een stoffige zolder opkruipt bij je oma, daar een antieke piepende kast opentrekt waar vervolgens de geur van potpourri je neus insijpelt. Attention! Stop! Als het de brocante markt in Lille betreft, moet je de ‘huisstofachtige’ jeuk in je neus even teniet doen. Lille is anders. Lille is ontspannen, gezellig, eigentijds en alles behalve stoffig en truttig!

(meer…)

Een jaar Rotterdam de mooiste rot stad die er is!

Een jaar Rotterdam! De Erasmusbrug die je aanstaart wanneer ik de hoek omloop. Het Noordereiland dat schittert in de zon. Katendrecht waar je heerlijk kunt chillen in een oude loods die dienst doet als uitstekende vers markt. Blaak waar je op zaterdag alleen al naartoe gaat voor gratis Rotterdamse humor. Het Kralingse Bos met de rustgevende plas waar ik naartoe fiets om mijn zinnen te verzetten, met mijn ‘cadeau hond’ Noosa te wandelen, met vrienden een drankje te drinken of met mijn vriendin een pannenkoek te eten. De stad waar je nooit hoeft na te denken wat je eet, omdat de foodtrucks zich ieder weekend melden in een ander park. (meer…)

Lunchen is nooit meer hetzelfde..

Na een unieke fietsroute langs de Westerschelde doemt er uit het niets een restauranttuin op, bewaakt door een grote gifgroene slak van twee meter hoog. De zwarte brigade staat in de startblokken met huisgemaakte bubbels koud in het glas, de oesters glimmen afgetopt met een paars bloemetje in de stralende zon. “Mooi tripje zo langst water hè”, begint de chef – overigens in het wit “nou ja kaaik ja god, Zeeuws Vlaandrn is voor mij, ja kben ier geboorn enne ja kwil ier nooit mèr weg. Je ebt-gezien hè, het water zit ier vol met lamsorn, zeekraal, al het étn komt uit de zee, netten speeltuin”… intimi weten dat ik dit accent live voortreffelijk kan imiteren. (meer…)

Eefjedreefje?

Ja natuurlijk dreef ik! Het hele afgelopen weekend dreef ik! Op bootjes en in het zweet in mijn ontzettende rode SAIL CREW polo, op de pont van zuid naar noord en noord naar zuid, in een sloepje met joelende (helaas te jonge) mannelijke studenten door de Amsterdamse grachten, in een rubber bootje mét Marinier en zonder zwemvest, in een plastic sloep om mijn duurzame hart te laten spreken, op dé Brunel, op het dak van het Botel, aan boord van diverse tallships en natuurlijk de Social Media Boot van sponsor KPN voor live verslag. Enfin, tijdens ’s werelds grootste nautisch evenement in Amsterdam – de tijd doorbrengend aan en kijkend over het IJ – zou het een prestatie op zich zijn geweest om niet op een boot plaats te nemen. Dus ja ik dreef en het was 4 dagen lang fantastisch! (meer…)

Reporter vist troep vanuit een plastic sloep! (Webredactie SAIL2015)

Het ‘Duurzaam Kompas’ dat SAIL hanteert, wordt door de honderdduizenden bezoekers over het algemeen goed opgepakt. Onze reporter Eefje ging op basis van haar duurzame match op jacht met Marius Smit van The Plastic Whale om het zwerfafval – wat tóch het water in was gewaaid – te ‘onderscheppen’. Een succesvolle missie zo bleek na twee uur hengelen, met drie boten werden zeker 6 vuilniszakken afgeladen met afval mee terug naar de haven gebracht. Slippers, kniebeschermers voor het skaten, een volle sigarendoos en een aantal paar sokken waren onderdeel van de winst.  (meer…)