Eefjeschreefje over taxichauffeurs in Bangkok

Bangkok is in rouw, Thailand is in rouw. Een wezenlijk verschil met een jaar geleden, maar nog altijd een bijzonder fijne stad om te acclimatiseren. Ja ruim een jaar geleden was ik ook in Bangkok, toen voor een tripje door Vietnam en Cambodja, toen 2 dagen zonder Mr. Backpack. Nu arriveert meneer gelukkig wel tegelijk met mij en we nemen de Express trein naar het centrum van Bangkok. Iedereen is gekleed in zwart of witte kleding en draagt een zwart strikje op de linker bovenarm uit respect voor de recent overleden Koning. Het is druk in Bangkok, drukker dan ooit tevoren. Vanuit heel Thailand komt men naar het Koninklijk paleis om te bidden voor de Koning. Het is er altijd al spitsuur gedurende de dag, maar nu is er helemaal geen doorkomen aan, maar de taxichauffeurs brengen je alsnog waar je zijn moet.

Ik bezoek Bangkok ’s avonds met Norbert. Norbert is chefkok in zijn eigen restaurant Dartel in Leiden. De passie voor koken en het creatief serveren van zijn gerechten komt alleen al tot uiting wanneer we door China Town drentelen en de een na de andere specifieke geur onze neus binnen slingert. Saté in de lak gegrild met sesam en kruiden en specerijen die wij doorgaans niet gebruiken. We (ja ik ook) proberen een hapje varkenswang en spoelen het weg met genoeg Thaise biertjes en goede gesprekken.

De avond erop stap ik in de taxi maar het station. Ik heb een interessant gesprek met de chauffeur waarvan ik eigenlijk geen letter versta. Ik open het gesprek bij het zien van een plastic bekertje naast zijn familieportret, mini-Boeddha prieeltje en taxi diploma. FC Liverpool staat erop gekrabbeld met stift: “FC Liverpool, Dirk Kuyt!”. Hij kijkt me aan en zegt: “Yes, Dilk Kuyt, now Feyenoold!” Hij is op de hoogte van de stand in de eredivisie en al gauw creëeren we samen het all-star team.
“Malco van Basten, Luud Gullit en Seedolf”, staan in de basis met Edwin van del Sal op doel. Ik roep Sneijder in het veld, maar die stond er blijkbaar al in. Sorry niet verstaan en we lachen, ik een rij tanden, hij één losse tand. Ik ben in staat om nog een blokje om te rijden voor een advies op maat hoe Nederland de WK deelname misschien nog kan afdwingen, maar gezien de 45 minuten die we rijden over circa 4 km., ben ik bang de trein te missen.

In meld ik mij op perron 9 en 3 kwart. De Hogwards Express staat klaar. Ik zit in de nachttrein naar Chiang Mai en ontmoet Rian van 18 uit San Francisco. Hij heeft de ambitie om 19 te worden, maar als hij over 10 minuten niet stopt met het kraken van zijn nek, rug, schouders en het knakken van iedere teen en vinger, ben ik bang dat die ambitie eindigt buiten het raam van de trein. Ik heb nog een uur of 13 te gaan. Er rijdt een ‘stewardess’ door de coupe met snoepjes die smaken naar oorsmeer en tenenkaas terwijl ze vertelt dat alcohol en roken verboden is aan boord van de trein. Jammer voor het Duitse reiskwartet aan de overkant die zojuist alle biertjes uitstalt en er eentje open plopt, “second time in the train, so we are well prepared”.. juist, die kunnen ze terug in de backpacks proppen.

Ik vermaak mijzelf 3 dagen in Chiang Mai, waarna ik naar Laos trek. De volgende avonturen volgen zodra ik een moment niks anders te doen heb dan reizen, nieuwe vrienden ontmoeten, grappen en grollen en de wereld om mij heen te ontdekken. Wanneer ik tijd maak dus ;).

2 Comments on Eefjeschreefje over taxichauffeurs in Bangkok

  1. Sjors
    3 november 2016 at 21:18 (4 jaar ago)

    Lieve Eefje, veel plezier en geniet van alles dikke ?

    Beantwoorden

Leave a Reply