Eefjeschreefje over tentstokken in haar jurk

Post! “Save the date, 24 juni 2016”. Mijn buren – leuke lui overigens – gaan trouwen en ze vragen mij of ik voor hen wil bloggen. Het moet niet gekker worden, bloggen op een trouwerij, maar ach, ik zeg “ja ik wil”. Mijn eigen huwelijksbootje zal voorlopig nog niet langs varen, reden te meer om mij in het leven als ‘huwelijksblogger’ te storten.
Als ik uit Rotterdam vertrek met een bepakte auto campingspullen, beloven de wolken, miezerregen en mist niet veel goeds. “In Zeeland is het altijd goed weer, in Zeeland is het altijd beter, in Zeeland schijnt vaak de zon als het in de rest van Nederland pietenweer is”, de mantra die ik oprakel tijdens het autorijden. De brug staat open. Een kwartier voor ik de boerderijcamping eigenlijk weer moet verlaten, arriveer ik. In korte broek klik ik als doorgewinterde campinggast de stokken in elkaar en schuif deze soepeltjes door de mouwen van mijn jurk. Zó die staat, lekker strak! Op naar het toiletgebouw. Met één van de acht kwastjes fatsoeneer ik de make-up zoals het mij de avond tevoren werd uitgelegd. Ik gun mijn ingevlochten haar nog een spray haarlak en haal de tent uit de tas en steek mijn hoofd door de luifel van de tent.

Prachtig is het! De tuin van haar ouders ademt creativiteit en is versierd met alle ideeën die ik zelf ook ooit op het prikbord van mijn Pinterest-account heb gemieterd. Hand geverfde houten bordjes vertellen mij dat rechtsaf de ceremonie plaatsvindt, schuin naar links de toiletten, achter mij het prieeltje om polaroid foto’s te maken met gekke bekken en – niet geheel onbelangrijk – linksaf de taart én bubbels te vinden zijn!
Alle gasten – stuk voor stuk naaste vrienden en familie, kleurrijk gekleed – vormen een haag waar na enkele minuten onder luid applaus de labrador mét strik om de hoek komt denderen. Dolenthousiast rent hij door de menigte en kondigt het bruidspaar aan. Oer-Hollands arriveren zij samen op de fiets. De drie oma’s schieten vol, net als de andere 83 gasten overigens. Moet ik weer die make-up kwastjes raadplegen!

De blonde BABS, ingevlogen vanaf haar sabbatical in Spanje, vertelt geweldig humoristische anekdotes, benoemt met rake emotionele woorden hoe alle vrienden, vriendinnen en familie over het bruidspaar denken en begeleidt het stralende paar richting het ja-woord. Het ja-woord wat met volle overtuiging en een stralende glimlach door beiden wordt uitgesproken. De Champagne wordt op originele wijze met een gloednieuw sabel gechambreerd, waarna deze rijkelijk vloeit met hier en daar een hapje overheerlijke taart.
Het feestgedruis verplaatst zich naar een ruimtelijke boerderij in de polders bij Kamperland. Na een uitgebreide fotoshoot en culinair diner met tussendoor hilarische acts, een lipdup en hartverwarmende speeches is het tijd om de voetjes van de vloer te doen. Het paar steelt de show met een ingestudeerde battle op fancy gepimpte sneakers. Tussendoor lijkt het feest even stil te vallen. Als de hele zaal vervolgens hetzelfde dansje opvoert, kijken de twee elkaar vragend aan. “Een flashmop, hey die stond niet in het draaiboek..!

Na een twaalfuurtje Gin Tonic en een welkome puntzak friet, lijkt halverwege de nacht het feest ten einde. Op het moment dat ik mijn tent in wil kruipen, zie ik tot mijn grote verbazing overal bekende gezichten, inclusief mijn buren. Mijn buren, zojuist getrouwd, slapen met al hun vrienden op de camping. In een tentje brengen zij de huwelijksnacht door op een luchtbed met de labrador. Een rijk gevulde koelbox en zakken chips worden geopend. Proost, de afterparty komt op gang. Wat een mooi gezelschap, Lowlands is er niks bij.

Tevreden ontwaak ik enkele uren later met een ietwat zwaar hoofd door de warme zonnestralen. De gasten verzamelen wederom in de gezellige boerderij waar de koffie klaar staat. De bruidegom schuifelt op slippers de zaal binnen in korte broek met een blik van: “Wat? Ik kom toch van de camping vandaan”. De bruid heeft nog een kittig ‘after-wedding-bruidsjurkje’ aangetrokken en gniffelt terwijl zij denkt: “that’s my man!”. Gebakken eieren, broodjes en vers fruit vormen de afsluiting van een prachtig weekend en de bruidegom wordt erop gewezen dat hij zijn vrouw niet over de drempel heeft getild.

We zijn nu een kleine week verder. De buren zijn nog samen. Bivakkeren momenteel op Vlieland om bij te komen en als voorproefje op de echte huwelijksreis. Het is een bijzonder stel. Mijn buren. Ik ken weinig koppels die elkaar zó inspireren, motiveren en in alle gevallen respecteren als zij. Mijn buren. Hiske en Luuk, zijn al 13 jaar mijn vrienden, mijn beste vrienden. Ik ben er enorm trots op dat zij deze dag zó speciaal hebben gemaakt voor zichzelf en dit hebben willen delen met hun naasten. Liefde, oprechte liefde.

[De BABS – Janine – blogt over emmertjes en schepjes. Ze is met haar gezin op sabbaticle door Europa. Een aanrader om ook te lezen! ]

Leave a Reply