Het avontuur is begonnen; vijf weken reis ik met Mr. Backpack door Zuid-Oost Azië. Eindelijk! Na een vlucht van 11 uurtjes waar ik mijn hand niet voor omdraai en 3 (!) uur wachten bij de paspoortcontrole zag ik dat bagageband 15 inmiddels bagage uit Moskou liet ronddraaien. Tegen beter weten in wachtte ik tot mijn lieve reisgenoot – die inmiddels groen zou zien van misselijkheid – tóch om het hoekje zou komen zeilen… tegen beter weten in dus. Mr. Backpack had het lastig met afscheid nemen van Nederland, dus toch niet de ballen om samen met mij op pad te gaan. Tippi Wan tikte op mijn schouder, “Mrs. Kievits? Me so solly! You luggage not here, still in Amsterdam, next flight in Bangkok”. Slik, fijn, door! Ik kletste de baliemedewerker – die mij 1500bath en drop off aanbood voor het ongemak – nog even 2000 extra uit haar kassa en zette met gekruiste vingers mijn hanndtekening. Op hoop van zegen vertrok ik met mijn handbagage naar de stad, checkte in bij het hostel en plofte op bed. De rust zelve was ik niet met het idee dat mijn bagage er niet was, desalniettemin wist ik het te presteren om bijna 24 uur aan een stuk te slapen. De volgende dag nam ik met mijn staart tussen de benen poolshoogte bij de receptie; daar lag hij, nóóit gedacht dat ik ooit zo blij zou zijn om een gevuld stuk textiel terug te zien! Ik had ineens energie voor tien, nam een goed ontbijt, gooide een cappuccino naar binnen, trok mijn korte broek aan en sprong in mijn schoenen! Samen met Laila uit de Filipijnen ontdekte ik een klein stukje van Bangkok waarna ik mijn eerste streetfood nam op ‘Koh San Road’.

Ik besloot om een dag langer dan gepland in Bangkok te blijven, omdat ik toch graag de fietstocht wilde maken. Het bleek een juiste beslissing, want wat was de fietstocht van Co van Kessel gezellig! Fietsen vind ik wel wat, dus als volleerd coureur stuiterde ik door de kleine straatjes van Bangkok, waardoor gidsen Andy en York ter plekke de route bepaalden. We fietsten door de voortuinen – of gewoon de woonkamers – van het nieuwe en oude Bangkok, moesten bukken voor de waslijn, oppassen dat we de maaltijd van de dag niet omver schopten en vooral opletten! “Slippely watch out” waarschuwde Andy. Toen mijn achterwiel inderdaad weggleed, waarschuwde ik het peloton: “Slippery watch out!”, waarna de Amsterdammer achter mij riep “Pás op glàd!”…Oh ja het waren allemaal Hollanders! Links fietsen, geen bel, rechts een TukTuk die al toeterend nergens voor wijkt, van voren een taxi, achter me een bakfiets met 36 verschillende bezems – de lokale vuilnisman – en overal scooters, fietsen.. Ik heb voorlopig geen cursus stuurtechnieken nodig. Fietsen door Bangkok met tien andere Hollanders, in de regen is absoluut een aanrader! Met een groepje deden we vervolgens in korte broek een tevergeefse poging om de Sky Bar te betreden van Lebua (uit Hannover 2) waarna we per watertaxi naar ‘Ko San Road’ verplaatsten. Ik nam afscheid van Bibian, Daan en Minny en schoof aan bij twee andere teamgenoten van de fietstocht. Ik geniet van een met rijst en kip gevulde ananas en een verfrissende Watermelon juice en realiseer mij dat alleen reizen helemaal niet spannend is als je overal ‘bekenden’ tegenkomt.

Terug in het hostel kwam ik in gesprek met Ricky een Chinese jongen. “What is your name?” vroeg hij “Eefje”, zei ik. Wederom trok mijn gesprekspartner uit Azië een verward gezicht, ik ben het inmiddels gewend, “Eiffel tower! Nice name, I think I love Paris” Die had ik nog niet gehoord, eerder was het met een piepstem “iéépje” of “èèpje”, Eiffel toren, die staat in ieder geval stevig op de grond, ik vond het prima, wenste hem een goede nacht en deed mijn ogen toe. Op het vliegveld spreek ik Mr. Backpack toch nog wat moed in, vraag hem geen geintjes uit te halen en check in. Inmiddels ben ik twee dagen in Hanoi en morgen vetrek ik naar Sapa voor een driedaagse trekking!

2 reacties op De Eiffeltoren in Bangkok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *