Ja natuurlijk dreef ik! Het hele afgelopen weekend dreef ik! Op bootjes en in het zweet in mijn ontzettende rode SAIL CREW polo, op de pont van zuid naar noord en noord naar zuid, in een sloepje met joelende (helaas te jonge) mannelijke studenten door de Amsterdamse grachten, in een rubber bootje mét Marinier en zonder zwemvest, in een plastic sloep om mijn duurzame hart te laten spreken, op dé Brunel, op het dak van het Botel, aan boord van diverse tallships en natuurlijk de Social Media Boot van sponsor KPN voor live verslag. Enfin, tijdens ’s werelds grootste nautisch evenement in Amsterdam – de tijd doorbrengend aan en kijkend over het IJ – zou het een prestatie op zich zijn geweest om niet op een boot plaats te nemen. Dus ja ik dreef en het was 4 dagen lang fantastisch!

De tourkoorts was nauwelijks gezakt of ik kon de zeilen hijsen voor een dosis zeeziekte, want zeebenen had ik nog steeds niet vertelde ik laatst. Ik zette de koers van het schrijven gewoon door, kabbelde weer een paar dagen tussen Breda om te werken, Amsterdam om web redacteurtje te spelen en Rotterdam om te slapen. In het weekend kon ik blijven logeren bij een van mijn collega’s, dat scheelde me wat nachtrust en het was natuurlijk erg gezellig! Zo bleken Anne en Floris te wonen op nog geen 500 meter van het appartement waar ik 11 jaar geleden in Amsterdam zélf woonde, op de fiets voelde ik mij als een vis in het water – alsof ik nooit verhuisd was.

Net als tijdens de Grand Départ rende ik heel de dag op m’n sneakertjes met een Crew polo aan en m’n peloton lunchtas om mijn schouder het terrein rond. Het terrein was ditmaal echter iets uitgestrekter en er liep toch écht wat meer publiek rond. In de Passenger Terminal was het perscentrum ingericht alwaar ik mijn laptop en iPad kon installeren. Met mijn telefoon en een handvol reserve accu’s was ik vervolgens heel de dag buiten – ik met mijn Selfiestick! Onderweg deed ik vanaf mijn eigen twitteraccount – waar tijdelijk in de bio Official #SAIL2015 Reporter was opgenomen – live verslag van wat er op dat moment gaande was. De ene keer was dat een interview met bekende mensen aan boord van de Social Boot, de andere keer was het van een debat voor het MKB dat in aanwezigheid van Minster President Rutte plaatsvond in het Scheepvaartmuseum. Eenmaal genoeg inspiratie verzameld, nam ik weer plaats in de aangename koelte in het perscentrum en schreef ik met een collega een artikeltje op de website. Lunchen en weer tijd om te gaan, eefjewaarbleefje?!

Het 70 koppen tellende communicatieteam. Eenieder deed haar of zijn eigen sausje door en over zijn Twitter of Periscope berichten. De een nog creatiever, actiever en enthousiaster dan de ander, een enkeling slechts nuttig en informatief, maar niet minder belangrijk, iedereen vulde elkaar perfect aan. Het leuke ervan is het feit dat we allemaal in vertrouwen zijn genomen om ‘uit naam van SAIL’ verslag te doen. Zo konden de volgers en bezoekers zelf kiezen welke reporter de voor hem relevante informatie of sfeerimpressie gaf. Wat we bijna allemaal gemeen hadden, was het gebruik van woordgrapjes. Op de achtergrond zijn deze nog steeds up en running, in de categorie “had je bij moeten zijn”.

Het evenement kende een aantal hoogtepunten. Zo vond ik de ontmoeting met de schaatsters Ireen Wüst en Paulien van Deutekom erg bijzonder. In de eerste plaats, omdat het een makkelijk en gezellig gesprek was waarbij er gewoon wederzijdse interesse was. Aan boord kruipen van dé Brunel vond ik ook wel een dingetje, al was het alleen al om de lol die Lisa en ik beleefden aan boord. We kropen in de bedjes, namen plaats op de pot en draaiden de lieren.

Ver bovenaan staat natuurlijk de ontmoeting met onze Koning, Koningin en Prinses Mabel toen ik aan het plastic vissen was met The Plastic Whale. Een ontmoeting die mij nog lang zal inspireren. Marius nogmaals dank dat ik kon meevaren, het was een super mooie ochtend! Het artikel is hier te lezen.

SAIL was alweer een evenement dat ik voor geen goud had willen missen. Genoten met volle teugen, leuke mensen ontmoet, bijzondere mensen leren kennen, ontzettend hard gelachen, nog harder gelachen omdat we eerder op de dag zo hard hadden gelachen, veel geleerd en waardevolle contacten opgedaan. Ik heb kramp in mijn handen van het klikken op mijn selfiestick, vierkante ogen van mijn laptop, een twitterduim en pijn in mijn buik van het lachen. Kortom, een belevenis als SAIL is not for SALE, je moet het meemaken en in 2020 is je kans.

Dank aan alle PUC’ers en Jan, Lucette, Chris, Lauressa en Nina, bijzonder dank voor deze mooie kans!

Hierbij nog wat leuke filmpjes voor een terugblik:

Hoe beleefde Port of Amsterdam SAIL? Nou zo dus!

Sail vastgelegd vanuit een drone die wel was toegestaan

Collega Manon Verhoeven in de mast van Bark Europa

3 reacties op Eefjedreefje?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *