Laten we beginnen met een beetje dagdromen; voetjes in het parelwitte zand, kokosnootje met een rietje van bamboe in de hand, links en rechts een palmboom wuivend in de wind, starend naar een idyllische azuurblauwe zee. Azuurblauwe zee, die houden we even vast – of leg het vast op een foto -want in je andere hand heb je natuurlijk je fototoestel! Die azuurblauwe zee, veel plastic blijft niet eens drijven, bevindt zich zodoende onder het wateroppervlak waardoor het binnen een eerste oogopslag schoon water lijkt. Helaas wordt het dagdromen dus abrupt verstoort en zijn we terug bij de realiteit. Per jaar komt naar schatting 4,7 miljoen ton plastic in de zee terecht. Dat is gemiddeld  12.000 ton per dag. Ik ben aanwezig bij SAIL en SAIL is onlosmakelijk verbonden met water..

Ik las afgelopen dinsdag in de krant een artikel over The Plastic Whale. Aangezien ik de dag erna zou losgaan op Sail, besloot ik contact op te nemen met Marius Smit om een afspraak te maken. Hij vist met zijn bootjes naar zwerfafval. Zondag klauter ik bij hem aan boord en ga ik met hem mee hengelen op het IJ. Ik zal me dus de komende dagen – tussen de bedrijven door – nog verder oriënteren rondom en op het IJ. Bezoekers ga ik vragen naar hun ‘plastic hero’ ervaringen en op de NDSM-werf in de Groene Oceaan ga ik op zoek naar het duurzame verhaal achter SAIL. Zondag zal ik hierover een artikel schrijven en uiteraard doe ik live verslag tijdens het vissen.

Wat mij hiertoe beweegt? Gedurende mijn studie ‘Tourism Management and Consultancy’ werd ik altijd al gegrepen met de opsomming van impacts die wordt veroorzaakt door toerisme, zowel positief als negatief. In positieve zin levert het natuurlijk in de juiste gevallen werkgelegenheid – zodoende ook inkomsten – op voor de lokale bevolking, maar anderzijds laat men een hoop voetsporen achter. Ik hanteer tijdens mijn reizen altijd het volgende motto: “Create memories and leave nothing but footprints!” Ik neem altijd mijn eigen druppels mee om water te kunnen zuiveren. Zodoende hoef ik maar één flesje te kopen, welke ik opnieuw kan vullen. Dit water moet je natuurlijk niet uit de Ganges in India halen of recht onder een regenpijp vandaan, maar uit een kraan of hoger liggende rivier. In Nepal haalde ik het water uit de rivier wat vervolgens prima te drinken was. Wat ik in Nepal nog meer deed toen ik twee weken in de bergen een trekking maakte – tikkeltje onsmakelijk is het wel – WC-papier verbranden. Dit zijn kleine voorbeelden van mogelijke maatregelen die je kunt treffen als toerist. Verdiep je er eens in voor je volgende trip J.

Ik schaam me dan ook – als ik eenmaal de moeite heb genomen om achter de meute aan naar Scheveningen te gaan op een verstikkend hete dag – de ogen uit mijn kop voor het Nederlandse strandpubliek. Moet je voor de gein eens tot na zonsondergang op het strand blijven liggen, best romantisch met je ogen dicht, maar houd ze vooral dicht. En herinneren wij ons nog de staking in de treinen maart 2014? Vanwege onderhandelingen voor een beter cao, werden een aantal weken een groot deel van de treinen niet schoongemaakt. Mensen klagen dat het stinkt, openen vervolgens een blikje cola om het direct na de geleste dorst in een overvolle vuilnisbak te willen proppen, er daarna achter komen dat deze écht niet past en het bij aankomst dan maar laten staan op het klaptafeltje. Zie je de vraagtekens boven mijn hoofd cirkelen, of hangen die van jezelf in de weg?

Jeetje Eefje, wil je nu het ideale schoolvoorbeeld uithangen? Ja, als het hier om gaat wel. Ik zal de wereld in dit opzicht niet kunnen verbeteren, maar ik kan natuurlijk wel altijd het goede voorbeeld geven. Ik voel me er zelf prettig bij en dat is boven alles waar het volgens mij om draait.

Keep you posted on the sustainable side! Tot later!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *