In golf mogen we ‘cut’ zeggen

In Women’s Next van SportNext schrijven we over zaken die ons opvallen in de vrouwensport. Welke ontwikkelingen vinden er plaats en welke trends zijn waarneembaar? Vandaag een speciale gastbijdrage van Eefje Kievits, Medewerker Marketing & Communicatie bij de NGF. Zij reageert op de stelling: ‘Het Nederlandse vrouwengolf heeft dringend behoefte aan een ‘Dafne, Ireen, of Ranomi’. Zonder een topper met uitstraling en charisma blijft het een sport in de marge.’

(meer…)

Eefjeschreefje over indruk maken op die leuke Labrador

Daar sta ik in mijn soepjurk voor de kledingkast, in de verste verte geen matchende panty te bekennen. De schoenen die ik erbij bedacht had, kunnen écht niet meer en het model van mijn haar komt op dat moment alweer niet in aanmerking voor de cover van Vogue. Laten we het maar niet over mijn make-up hebben, de spiegel negeert me.. Ik chargeer een beetje, maar wellicht komt het jou ook voor sommige momenten bekend voor. Tijd om wat zekerder de deur uit te stappen en mijn kleding en uitstraling meer te laten spreken.  (meer…)

Ruzie in de kelder

Ding-dong. De buurvrouw aan de deur. “Eef, er komt me een getetter uit jouw kelder, niet normaal, ik word er knettergek van, kun je die gasten even in het gareel terugduwen?” Ik kijk wat verontwaardigd, “gasten?” denk ik “gasten?” en pak een beetje beledigd de sleutels van de kelder en drentel op mijn blote kakken de trappen af. Als ik het gammele houten hekje opendoe en mezelf aan een uitstekende verroestte schroef openhaal, tref ik een slagveld aan. Bloed aan de muur, overal vlekken, de geur van verschroeid rubber, zwarte strepen. In mijn kelder staan 2 stadsfietsen, 2 racefietsen én sinds een half jaar een golftas. (meer…)

Eefjeschreefje #maybelater

Het einde van 2016 is daar. En 2016 was het einde. Ik trok de stoute schoenen aan en wisselde van baan én carrière, mijn beste vrienden zeiden JA, ik maakte met Hester de meest idiote video verslagen van mooie sportevenementen in Rotterdam én ik had het voorrecht om wéér mijn rugzak om te doen. Eefjeschreefje alleen maybe wat later. (meer…)

Eefjeschreefje over taxichauffeurs in Bangkok

Bangkok is in rouw, Thailand is in rouw. Een wezenlijk verschil met een jaar geleden, maar nog altijd een bijzonder fijne stad om te acclimatiseren. Ja ruim een jaar geleden was ik ook in Bangkok, toen voor een tripje door Vietnam en Cambodja, toen 2 dagen zonder Mr. Backpack. Nu arriveert meneer gelukkig wel tegelijk met mij en we nemen de Express trein naar het centrum van Bangkok. Iedereen is gekleed in zwart of witte kleding en draagt een zwart strikje op de linker bovenarm uit respect voor de recent overleden Koning. Het is druk in Bangkok, drukker dan ooit tevoren. Vanuit heel Thailand komt men naar het Koninklijk paleis om te bidden voor de Koning. Het is er altijd al spitsuur gedurende de dag, maar nu is er helemaal geen doorkomen aan, maar de taxichauffeurs brengen je alsnog waar je zijn moet. (meer…)

Eefjeschreefje over rare vragen van hem!


Ik lig in bed. Alleen in bed. Althans dat denk ik. Totdat ik met mijn hoofd een spastische beweging maak alsof er een beest in mijn oor kruipt. Er wordt gefluisterd. Zachtjes fluistert hij in mijn oor. “Eefje wanneer mag ik weer een keer?” Ik schrik ervan. Ik vind het een beetje een gekke vraag en draai wat preuts in de foetushouding mijn rug naar de muur. “Dat vraag je toch niet? Wanneer mag ik weer een keer? Alsof je wat tekort komt”.   (meer…)

Eefjeschreefje over de medaillespiegel

#TeamNL is groter dan ooit en als je het mij vraagt fitter en professioneler dan ooit. Vanavond wappert Jeroen Dubbeldam de Nederlandse vlag het Olympisch stadion binnen waarna 241 andere Nederlandse sporters hem volgen, of ze nou wel of niet mogen meelopen in de ceremonie, ze volgen hem. Ze volgen zijn trots en volgen zijn gezonde zenuwen. De komende 2 weken moet het gaan gebeuren. Alles waarin zij de afgelopen 4 jaren en de jaren voorafgaand voor hebben getraind, wordt nu in praktijk gebracht, op weg naar een medaille.

Eefje zal zich geen overenthousiast sportliefhebber mogen noemen als ze de volgende vraag – die haar bijna dagelijks wordt gesteld – niet zou beantwoorden: hoeveel medailles neemt #TeamNL mee naar huis en wie zijn dat dan?
Nou daar gaan we. In willekeurige volgorde en de ene medaille wat uitgebreider beschreven dan de ander. (meer…)

Mijn grote liefde

Mijn grote liefde staat altijd paraat. Hij hoeft niet in zijn agenda te kijken, zeurt nooit, zal nimmer afzeggen, heeft altijd aandacht voor me.

Mijn grote liefde houdt van knuffelen. We gaan samen onder de douche, ik sop hem in, droog hem helemaal af en poets zelfs zorgvuldig zijn tandjes. Blinkend schoon.

Mijn grote liefde heeft dezelfde interesses. Hij houdt net zoveel van koersen als ik, staat ook altijd te springen om een rondje te rijden en is fan van de Tour.

Mijn grote liefde vindt het niet erg als ik glunderend kijk naar renners als Poels, Dumoulin en Sagan. Hij is het er roerend over eens dat zij de Tour kleur geven, wordt er net zo vrolijk van als ik.

Mijn grote liefde maakt wel eens een ongecontroleerd sprongetje. Hij is vervolgens geblesseerd en heeft heimwee als ik hem naar de dokter breng.

Mijn grote liefde kan het goed vinden met mijn vriendinnen.

Mijn grote liefde begrijpt mij. Hij maakt mij blij, geeft mij ultieme vrijheid en rust, zal mij nooit in de steek laten.

Mijn grote liefde heeft mij de afgelopen jaren kilometers op sleeptouw genomen. Samen met de liefdes van ‘míjn’ Rappe Trappers schieten de Rotterdamse fietspaden onder ons langs. We genieten van de ondergaande zon in wijds Midden Delfland waar je je in Noord Frankrijk waant, knallen het liefst langs de Hollands IJssel, Nieuwe Waterweg of de Rotte. Denderen langs molens, koeien in de wei en balkende schapen.

Mijn grote liefde is gehuld in zwart, metallic en rood. TREK is zijn naam.

1 2 3 5